من و بارون
یادمان باشد: وقتی کسی روبه خودمون وابسته کردیم دربرابرش مسولیم... دربرابراشکهاش... شکستن غرورش... لحظه های بیقراری وبی تابیش... ...واگریادمان برود!!!!!!!!! درجای دیگری سرنوشت یادمان خواهدآورد... واین بار ماخود فراموش خواهیم شد... به خودتان بیایید... . . . . . . . . . . . . . . ویادمون باشد: هیچکس روامیدوارنکنیم بعدیکدفعه رهاش کنیم... چون خردمیشه میشکنه وآهسته میمیره... یادمون باشه که: قلبمون روهمیشه لطیف نگه داریم...
برچسب:
نویسنده: غزل زارعیپور